توصیه 2 : تعهد داشته باشید

توسط محسن روح الامین 3 سال agoهیچ نظری ثبت نشده
ماهان  /  شبکه اجتماعی سازمانی  /  توصیه 2 : تعهد داشته باشید
شبکه اجتماعی سازمانی

در پست قبلی از این مجموعه در مورد اولین توصیه در مورد ایجاد یک « شبکه اجتماعی سازمانی » موفق صحبت کردیم- از ابتدا یک مدیر تمام وقت برای اجتماع مجازیتان داشته باشید. در این پست در مورد دومین توصیه توضیح خواهم داد:

تعهد داشته باشید.

 هر چند دهه یکبار برخی از روش های جدید ارتباطی به وجود می آید که به شکل قابل توجهی نحوه ارتباط را متحول می کنند. این روش ها در فرهنگ ما نفوذ می کنند و زندگی شخصی و کار ما را برای همیشه تحت تأثیر قرار می دهند. در اوایل قرن گذشته، این ابزار، تلفن بود و در اواخر قرن گذشته، ایمیل. در این قرن تا کنون، ارتباط اجتماعی آنلاین آخرین شیوه برای برقراری ارتباط است.

شبکه های اجتماعی سازمانی(ESN)   که شکل درونی ارتباطات اجتماعی قرن 21 است، در حال پیشرفت است و هدف استفاده از آن برقراری ارتباط بهتر بین کارکنان یک سازمان و یا با شرکای تجاری خارج از سازمان است. « شبکه های اجتماعی سازمانی » دیگر پدیده جدید در دنیا محسوب نمی شوند. از این جهت « شبکه اجتماعی سازمانی » روشی محتمل برای برقراری ارتباط در سازمان است. در دهه قبل در مورد اثربخشی این شیوه شبهاتی وجود داشت. اما اکنون مطالعات موردی و داستان های موفقیت زیادی وجود دارد که جایی برای انکار اثربخش بودن این شیوه باقی نمی ماند. ریسک استفاده از این شیوه هم مربوط به دهه گذشته است. اگر شما هنوز هم از این شیوه استفاده نمی کنید با کمال تأسف باید گفت که زمان زیادی را از دست داده اید. اگر فکر می کنیدکه قوانین سازمان یا صنعت شما انعطاف ناپذیر است و یا آنقدر شرکت شما کوچک یا بزرگ است که جایی برای استفاده از این ایده وجود ندارد، باید بگویم هیچ یک بهانه خوبی برای عدم استفاده از این شیوه نیستند. بیش از 5 سال است که من « شبکه اجتماعی سازمانی » شرکت Humana را مدیریت می کنم. این شرکت در زمینه سلامت فعالیت می کند- بسیار بزرگ و ضابطه مند- و ما همچنان شاهد رشد بالای کیفیت، کمیت و ارزش تجاری ناشی از استفاده از « شبکه اجتماعی سازمانی » در تمام سطوح سازمانی هستیم.

هیچکس در مورد نیاز یا عدم نیاز به استفاده از تلفن بحثی نمی کند. دلیل آن چیست؟ چون روشی عادی برای برقراری ارتباط است. همین اتفاق هم برای استفاده از ایمیل در سازمان رخ می دهد. هیچکس اثربخشی استفاده از تلفن و ایمیل را  را در بازگشت سرمایه سازمان ها زیر سوال نمی برد. برای همه افراد کاملأ مسلم است که برای ارتباطات سازمانی باید از تلفن و ایمیل مثل جلسات حضوری استفاده استفاده کنند.

من فکر می کنم که ما در مورد استفاده از « شبکه اجتماعی سازمانی » دقیقأ در همین نقطه قرار داریم. با نیروهای جدید و جوان کاری در مورد توقعشان از تکنولوژی های قابل استفاده در سازمان صحبت کنید. طی مطالعاتی که من در مورد نیروی کاری جوان و تکنولوژی ها و ازارهای مورد استفاده آنها داشتم، تمایل افراد به عدم محدودیت مکانی برای کار کردن و برقراری ارتباط، غیرقابل انکار است. اگر می خواهید در کسب و کار خود به این جمعیت فهیم ( بدون توجه به سن آنها- نسل سوم) بپیوندید، باید از ابزارهایی که آنها روزانه با آنها کار می کنند، استفاده کنید.

اما در مورد استفاده آزمایشی از « شبکه اجتماعی سازمانی » چطور؟ آیا منطقی نیست که قبل از اجرای برنامه ای بزرگ و پرریسک، آن را به صورت آزمایشی اجرا کنید؟

من یکی از طرفداران اجرای آزمایشی در محل کار بودم. در واقع چون در این شیوه می توانستید به راحتی کارهایی را که می خواهید کنار بگذارید، این روش را دوست داشتم، اما دلیل اینکه شما می توانید اجراهای آزمایشی را به راحتی کنار بگذارید این است که هیچکس آنها را جدی نمی گیرد.

اگر می خواهد از « شبکه اجتماعی سازمانی » برای تغییر و بهبود کار و ارتباطات استفاده کنید، اجرای آزمایشی بزرگترین اشتباه است و این مفهوم را به افراد منتقل می کند که ممکن است استفاده از این روش چندان طولانی نباشد و زمانی خواهد رسید که افراد تجارب استفاده از آن را ارزشیابی می کنند و در مورد کنار گذاشتن و استفاده همیشگی از آن تصمیم می گیرند.

چرا افراد باید شیوه عملکرد و ارتباط خود را برای استفاده از تکنولوژیی تغییر دهند که ممکن است چند ماه بیشتر وجود نداشته باشد؟ چرا باید فردی وقت خود را صرف افزودن محتوای مناسب به « شبکه اجتماعی سازمانی » کند در حالی که ممکن است در مدت زمان اندکی از بین برود؟ چرا باید کسی که کارهای بسیاری دارد وقت خود را صرف یادگیری برنامه جدیدی کند که سازمان  او تعهد چندانی به آن ندارد؟ یک کارمند معمولی به این فکر می کند که “من به اندازه کافی کار برای انجام دادن دارم. نمی توانم وقتم را برای چیزی که امروز هست و فردا ممکن است نباشد تلف کنم.” و البته درست هم می گوید.

این سناریو را در واقع شما با عدم تعهد به اجرای  « شبکه اجتماعی سازمانی » به دلیل استفاده از عبارت ” اجرای آزمایشی” به وجود می آورید. این کار را انجام ندهید.

به جای آن باید چه کاری انجام دهید؟ به آن تعهد داشته باشید. اگر قرار است که  « شبکه اجتماعی سازمانی » را به صورت دوره ای اجرا که کنید که (که در حقیقت این روش منطقی است)، فقط از اصطلاح “دوره” استفاده کنید. وقتی می گویید “دوره اول” یعنی “دوره دومی” هم وجود خواهد داشت. این روش بیانگر رویکردی برنامه ریزی شده و تعهد به استفاده گسترده است. استفاده از این اصطلاح مسلمأ بهتر از اجرای آزمایشی است و پیام بسیار متفاوتی را در مورد دوام این برنامه، به کاربران بالقوه منتقل می کند.

در گفتگویی در تلگرام در مورد  « شبکه اجتماعی سازمانی » که من آن را مدیریت می کردم، یک نفر پیشنهاد داد که از اصطلاح ” نمایش” استفاده کرد و اجرای  « شبکه اجتماعی سازمانی » را با پرده ها ( پرده اول، پرده دوم و…) توصیف کرد، بازیگران مشخص می شوند و و روال داستان هم اشاره به نحوه اجرای برنامه دارد. این روش ممکن است برای استفاده در برخی از کسب و کارها جالب باشد.

در مجموع، تمام حرف من این است که: « شبکه اجتماعی سازمانی » قرار است همیشگی باشد و روشی معقول و محتمل برای برقراری ارتباط است. پس با همین رویکرد با آن برخورد کنید و به طور آزمایشی آن را اجرا نکنید.

دسته بندی ها :
  شبکه اجتماعی سازمانیمقالاتپیاده سازی شبکه اجتماعی سازمانیپیاده سازی شبکه تعاملی سازمانی
این نوشته به اشتراک گذاشته شد 0 بار
 400

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

درخواست دمو | نظام پیشنهادات | مدیریت جلسات | طراحی سایت | شبکه اجتماعی سازمانی