3 راه برای شجاع بودن در محل کار و پیشرفت!

توسط سارا شیرمحمدی 2 ماه agoهیچ نظری ثبت نشده
ماهان  /  مقالات  /  3 راه برای شجاع بودن در محل کار و پیشرفت!

آیا تا به حال آرزو کرده‌اید که ای کاش همیشه می‌توانستید در محل کارتان به دور از هر استرس و اضطراب و ترسی باشید و احساس آرامش کنید؟!

باور کنید حتی رئیس شما هم گاهی احساس اضطراب و ترس رو تجربه می‌کند.

جاناتان آلپرت، یک روان‌درمانگر در نیویورک سیتی، متخصص کار با افرادی‌ست که او آن‌ها را «آخرین افرادی که فکر می‌کنید ممکن است آن‌ها هم از چیزی بترسند» می‌نامد. آن‌ها شامل مدیران بلندپایه‌ای نیز هستند که گرچه ممکن است خود را اشخاص بسیار با اعتماد به نفسی معرفی کنند اما بسیاری از اوقات نگران تصوراتی هستند که دیگران درباره‌ی آن‌ها دارند و تأثیری که آن‌ها روی بقیه‌ی افراد می‌گذارند.

حتی اعتماد به نفس با تجربه‌ترین مدیران هم ممکن است وقتی که با یک کار چالش‌برانگیز مواجه هستند، مانند مذاکره در مورد یک معامله یا ارائه‌ی یک presentation مهم، دچار مشکل شود؛ مثلاً ممکن است لکنت زبان بگیرند. اگر چنین افرادی هم ممکن است مضطرب و عصبی شوند، برای بقیه هم قطعاً پیش می‌آید. اعتماد به نفس داشتن در محل کار منجر به ارتقاء شغلی و ترفیع شده و همچنین به تأثیرگذاری مثبت روی دیگران و اینکه آن‌ها احساس خوشایندی نسبت به شما داشته باشند، کمک می‌کند. آلپرت در مورد اینکه چطور می‌توانید ترس‌های متداولی که افراد در کار تجربه می‌کنند را از بین ببرید، راه‌حل‌هایی ارائه کرده است که به آن‌ها خواهیم پرداخت.

غلبه بر «بایاس منفی»

بایاس منفی عادتی است که بسیاری از افراد آن را تجربه کرده‌اند؛ بایاس منفی در واقع به معنای «تمایل به فکر کردن و توجه مضاعف و به خاطر سپردن و مرور اتفاقات منفی» است. بنا به گفته‌ی آلپرت، این بایاس از هزاران سال پیش در ذهن ما شکل گرفته است! همه‌ی ترس‌ها بر پایه‌ی عدم اطمینان استوار هستند. برای غلبه بر بایاس منفی شما می‌توانید یک رویکرد سه مرحله‌ای را در پیش بگیرید.

1. هیجان را در آغوش بگیرید

تصور کنید بدون هماهنگی قبلی، رئیستان از شما بخواهد در یک جلسه‌ی مهم شرکت کنید و توضیحاتی ارائه دهید؛ بعضی از افراد در چنین شرایطی ممکن است تپش قلب بگیرند، کف دستشان عرق کند و خلاصه ممکن است استرس گرفته و مضطرب شوند. بسیاری این احساسات را ناشی از «ترس» می‌دانند اما افراد شجاع و با اعتماد به نفس آن را «هیجان» می‌نامند. به گفته‌ی آلپرت، ترس و هیجان علائم فیزیولوژیکی یکسانی دارند؛ چه هیجان زده باشید چه ترسیده باشید، بدن شما به شکلی یکسان واکنش نشان می‌دهد؛ پس تفاوت «ترس» و  «هیجان» در چیست؟ در نحوه‌ی تفسیر آن‌ها!

این راه را امتحان کنید:

دفعه‌ی بعد که برای مصاحبه‌ی شغلی، جلسه یا بررسی عملکرد فراخوانده شدید، ضربان تند قلب خود را به عنوان علامتی از هیجان تشخیص دهید نه ترس. به جای نگرانی در مورد چگونگی ادامه‌ی کار، درباره‌ی اینکه تجربیات خود را به اشتراک می‌گذارید هیجان‌زده شوید و آن را طبیعی بدانید و سپس با خیال راحت و بدون ترس به ارائه‌ی خود بپردازید و امتیاز بگیرید.

2. پذیرفتن «نه» شنیدن

عبارت «درد رد شنیدن» یا چیزی مشابه آن را تا به حال  شنیده‌اید؟ اینکه «نه» بشنوید، چه در پاسخ درخواست یک قرار باشد چه در جواب درخواست ترفیع شغلی، می‌تواند ناراحت‌کننده باشد. به گفته‌ی آلپرت، افکاری مانند «من بی‌ارزش هستم» می‌تواند شما را در ناامیدی غرق کند! او می‌گوید: «نه واقعاً همیشه به معنای نه مطلق نیست، فقط ممکن است بدین معنا باشد که شما باید یک روش جدید برای رسیدن به خواسته‌تان در پیش بگیرید. افراد شجاع، رد شدن را به عنوان یک بازخورد نگاه می‌کنند و به جای عقب نشینی و غوطه‌ور شدن در احساس شکست، موتور حرکتشان را با قدرت بیشتری به راه می‌اندازند. رد شدن تنها راه پذیرفته شدن است! اگر به اندازه‌ی کافی تلاش نکنید، به طور قطع آنچه را که می‌خواهید، به دست نخواهید آورد.»

این راه را امتحان کنید:

اگر درخواست ترفیع یا ارتقاء شغلی دارید و اولین پاسخ رئیس شما مثبت نیست، سعی کنید این سؤال را مطرح کنید: «چه کاری می‌توانم انجام دهم تا این ترفیع ممکن شود؟» از قبل به پاسخ‌های مختلفی که ممکن است بشنوید، فکر کنید و آمادگی مواجه شدن با آن‌ها را داشته باشید، مثلاً آماده باشید تا نه تنها در مورد نحوه‌ی مشارکت خود در کارهای شرکت صحبت کنید بلکه در مورد کارهایی که می‌توانید در آن‌ها مشارکت بیشتری داشته باشید هم صحبت کنید.

همواره از مافوق یا همکاران قابل اعتمادتان بخواهید که نظرشان را صادقانه نسبت به عملکرد شما در کار بگویند و آنچه را که آن‌ها می‌گویند با روی باز بپذیرید و راجع بهشان فکر کنید تا بتوانید بیشتر پیشرفت کنید.

برای رسیدن به اهدافی که رئیستان برای شما تعیین کرده است، تلاش کنید و بعد از مدتی دوباره با او صحبت کنید چراکه ممکن است این بار نتیجه‌ی دیگری بگیرید.

3. تفاوت بین «آماده‌سازی» و «به تعویق انداختن برای آماده شدن» را بدانید

اگر یک ارائه آماده کرده‌اید و برای صدمین بار در حال یادداشت‌برداری هستید، ممکن است با این کارتان فرصتی برای تردید بی‌مورد ایجاد کنید!  وقتی از خودتان چنین سؤال‌‎هایی می‌کنید: «اگر از این ارائه خوششان نیاید چه؟» یا آن که به خودتان چنین جملاتی بگویید: «من اصلاً سخنران خوبی نیستم»، باعث می‌شوید کاری را که در اصل تمام کرده و انجام داده بودید، به تعویق بیندازید. آلپرت معتقد است که: «هر چه بیشتر درنگ کنید، عمل کردن سخت‌تر خواهد بود. فکر نکنید، فقط انجام دهید!»

این راه را امتحان کنید:

برای کارهایتان deadline تعیین کنید. برای همه‌ی کارها اعم از تماس‌های تلفنی مهمی که باید گرفته شوند، ایمیل‌هایی که باید ارسال شوند، جلساتی که باید برگزار شوند و غیره برنامه‌ریزی کنید و سعی کنید کارتان را تا زمان‌های از پیش تعیین شده به اتمام برسانید و بیخودی آن‌ها را به تعویق نیندازید.

به یاد داشته باشید که در این مسیر می‌توانید از ابزارهای مختلفی کمک بگیرید، به طور مثال ما به شما پیشنهاد می‌کنیم صفحه‌ی توضیحات «نرم‌افزار مدیریت پروژه و کارها» را ببینید.

منبع: سایت forbes.com

دسته بندی:
  مقالات -
درباره

 سارا شیرمحمدی

  (7 مقالات)

ثبت نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

درخواست دمو | نظام پیشنهادات | مدیریت جلسات | طراحی سایت | شبکه اجتماعی سازمانی